No to po dwóch miesiącach przerwy udało mi się w ciągu tygodni opublikować dwa przepisy. Ci, którzy śledzą Instagrama, wiedza że obiecałam przepis na jagielnik już dawno (LINK do zdjęcia na profilu w sumie z nową nazwą, do której od roku próbuję się przekonać). Cykl wydawniczy bloga zawierającego bardziej rozbudowany jest długi, a same przepisy mogłabym spisywać co kilka dni. Tylko o sensie bloga podobno decyduje wstęp, chyba że jest to Kwestia Smaku, gdzie od lat umieszczane są same przepisy. Blog może też być pisany przez indywidualność, osobę z którą chcemy pogawędzić o życiu lub jedzeniu i zaglądamy na bloga w ramach spotkania. Może też zawierać wyjątkowe treści, coś co wzbogaci naszą wiedzę. Siłą rzeczy, jako osoba mało charyzmatyczna, wiodąca dość nudne życie,  staram się nadać tekstom na blogu jakąś treść poza zwykłym życiem (wszyscy zaczynamy nucić teraz Teksańskiego). Moim konikiem są rośliny jadalne i ich szeroko pojęte właściwości, więc wybieram sobie na ofiarę jakieś składnik lub właściwość potrawy i piszę... Często dostaję od Was informację, że to warstwa merytoryczna, oprócz zdjęć, jest dla Was cenna w kontekście bloga. Czasami zastanawiam się, czy się nie powtarzam, ale o wiórkach koksowych chyba nie pisałam?

Z cyklu "Wiem co jem" przedstawiam Wam więc garść informacji, zasłyszanych tu i ówdzie, o wiórkach kokosowych:

• powstają z miąższu kokosa, który jest suszony i ścierany 
• są świetnym źródłem błonnika pokarmowego, który jest niezbędny do prawidłowej pracy naszego układu trawiennego
• zawierają też dużo potasu, magnezu, fosforu i kwasu foliowego
• 100 gramów wiórków to aż 600 kalorii
• czasami wiórki konserwowane są tlenkiem siarki, takich lepiej unikać

Jeśli już mamy usprawiedliwnie dla zjedzenia kolejnego ciasta (zawiera jeszcze więcej błonnika i minerałów niż "prosty" jagielnik) przechodzimy do przepisu. Nie myślimy o tym ile kalorii ma porcja jagielnika ;) Takich doskonałych deserów nie jemy codziennie. Wiórki stały się ważnym składnikiem jagielnika nawiązującego do znanych kokosowych batonów, a który dzięki delikatnemu smakowi kaszy jaglanej (LINK do informacji o kaszy jaglanej) bardzo przypomina zwykły sernik. Jagielnik odmieniłam już go przez wiele przypadków w mojej kuchni, cześć przepisów możecie znaleźć na tym blogu (LINK do przepisów). 

Jagielnik z tego przepisu zbudowany jest z trzech warstw. Przypadkową doskonałością jest orzechowo-słodko-kwaśny spód. Przypadkową ponieważ powstał w ramach działania no waste i przerabiania tego co musi być zużyte w kuchni. Coraz częściej tak działam, czasami rezygnując ze smaku, czasami otrzymując wyjątkowe kompozycje, właśnie jak ta. Także w warstwie "sernikowej" otrzymałam doskonałe połączenie smaku kokosa, słodkiego kaszy oraz syropu i kwaśnego limonki z nutą soli. Masa dzięki dodatkowi mleka i oleju kokosowego ma na prawdę niezwykle intensywny kokosowy smak. Zwieńczeniem jagielnika bounty jest czekolada, która w oryginale oblewa batonik. Całość to doskonała harmonii smaków, a przecież chciałam tylko przerobić wiórki kokosowe na granicy przydatności do spożycia  i kilka garści suszonych owoców. 


Co ważne, do jagielnika zużyłam puszkę mleka, które nie zsiadło się ze względu na zbyt małą ilość tłuszczu. Często do ciast na zimno dodaję tłustą, stałą cześć mleka, która po 24 godzinach w lodówce odwarstwia się od płynnej części. Po zmieszaniu z kasza jaglaną lub zmielonym nerkowca i wstawieniu do lodówki tworzy zwartą warstwę ciasta. Tutaj nici. Na szczęście są też inne metody zagęszczenia masy z mlekiem kokosowym bez pieczenia - tutaj użyłam budyniu, ale możecie go zastąpić dowolną skrobią (zimniaków, kukurydzy czy tapioki) i aromatem waniliowym.Wystarczy dodać go do masy po zmieleniu, podgrzać ją jeszcze kilka minut w garnku i przelać do formy kiedy zacznie wyraźnie gęstnieć. To świetny sposób na wykorzystanie do ciast bez pieczenia taniego mleka z jakiejś promocji w dużej sieci handlowej. Właściwie można też ugotować kaszę od razu z mlekiem kokosowym zamiast z wodą, przełożyć do tortownicy gęstą masę po zblendowaniu i zostawić do wystygnięcia, ale wtedy objętość ciasta będzie mniejsza i straci część budyniowej puszystości. 

Następnego dnia po przygotowaniu ciasta i po prawie 24 godzinach trzymania go w lodówce, czyli przegryzieniu się wszystkich smaków, spróbował go mój mąż. Przyszedł z pracy zachwycony nerkownikiem z warszawskiej wegańskiej cukierni i nie chciał do końca spróbować, ale poprosiłam o porównanie dwóch różnych wegańskich wypieków. Stwierdzenie było wow, ten kokosowy jest o wiele lepszy - wielowymiarowy, słodki i koksowe ale daleki od jednak mdłego smaku batoników bounty.


Jeśli chcecie się przekonać, czy jest od nich lepszy zapraszam na prosty w sumie przepis na jagielnik, który:
ma intensywny, wielowymiarowy smak
każda z jego trzech warst jest doskonała
jest prosty do przygotowania
nie wymaga pieczenia
można go przygotować z mleka kokosowego o małej zawartości tłuszczu
zawiera mnóstwo składników o dużej wartości odżywczej, przed wszystkim kaszę jaglaną, wiórki kokosowe, suszone owoce ...

Zapraszam  na prosty przepis:) 















Składniki na spód: 
1/4 szklanki daktyli
1/4 szklanki suszonej żurawiny
1/2 szklanki prażonych orzechów ziemnych
1 szklanka płatków owsianych lub 3/4 szklanki mąki owsianej 
2 łyżki oleju kokosowego lub masła orzechowego

1 szklanka kaszy jaglanej
100 g wiórków kokosowych
opakowanie budyniu waniliowego (40 g) lub 40 g dowolnej skrobii
puszka mleka kokosowego (400 ml bez 4 łyżek użytych do polewy)*
1/3 szklanki syropu daktylowego lub innego słodkiego syropu**
sok z 1 limonki 
1 łyżka skórki otartej skórki limonki
szczypta soli


2 łyżki oleju kokosowego

W wersji 100 % bezglutenowej użyjcie produktów z odpowiednim certyfikatem. 
 



Smacznego i do usłyszenia trochę wcześniej niż za dwa miesiące :) 

Tutaj próbowałam pokać, jak bardzo ciasto jest puszyste:




A tu jeszcze poprzednia wersja jagielnika, na owsiano-kakaowym spodzie, masie bazującej na tłustym mleku, który został posypany kakao i kruszonymi ziarnami kakaowca. Ponieważ do pysznego ciasta prowadzi wiele dróg ;) 

Nie będę pisała o długich przerwach na blogu, dobrze? Gdyby wpisy zawierały tylko przepisy i zdjęcie pojawiały by się tutaj pewnie kilka razy na tydzień. Ten wpis będzie właśnie taki szybki i prosty, bez skompilowanego wstępu. Od razu przepraszam za błędy ortograficzne i gramatyczne, nie czytałam drugi raz wstępu, sam przepis był trzy razy sprawdzany ;)

Z okazji tłustego czwartku chciałam poczęstować Was pysznymi donutami. Oprócz smaku słodkiego w deserach lubię też inne nuty smakowe, dlatego staram się za pomocą przypraw, czy intensywnych dodatków, przenosić desery w trochę inny wymiar: do tego przepisu trafiła przyprawa pumpkin spice, która jest częstym składnikiem amerykańskich deserów i podstawą słynnej kawy z amerykańskiej sieciówki.

Na blogu pojawiała się kilkukrotnie:
w doskonałym tofurniku pumpkin spice latte (LINK)
w brzydkim ale smacznym jegielniku pumpkin spice latte na daktylowym brownie  (LINK)

W zimę często robię większe porcje tej aromatycznej, bardzo deserowej przyprawy, którą umieszczam w słoiczku i dodaję miesiącami do wegańskiej latte z musem z dyni lub bez, a także do jaglanek czy owsianek. Składa się z cynamonu, imbiru, kardamonu, gałki muszkatołowej, goździków i ziela angielskiego, ale możecie stworzyć własną mieszankę czy użyć tylko tych przypraw, które macie pod ręką.

Tym razem przyprawy trafiły do donutów, na które przepis jest bardzo łatwy: mieszamy składniki suche, dodajemy mus i mleko, mieszamy i umieszczamy w formie na donuty. Jeśli nie macie takiej formy uformujcie donuty bezpośrednio na  papierze do pieczenia lub upieczcie muffinki. Jeszcze tylko pieczemy tylko 25 min i donuty prawie gotowe. Na koniec roztapiamy czekoladę, dodajemy olej, wykładamy na donuty i ozdabiamy pokruszonymi orzechami lub płatkami migdałów.


Jedynym punktem limitującym Was jest posiadanie musu z dyni. Ja wciąż mam kilka słoiczków, ponieważ bardzo dużo musu zamroziłam w sezonie. Jak przygotować mus napisałam w specjalnym wpisie (LINK). Zamiast musu z dyni możecie użyć też musu z jabłek czy bananów. Doskonale sprawdzi się tu też mus z pieczonego batata. 





Przepis jest dosyć zdrowy, na pewno zdrowszy niż tradycyjne pączki: jego podstawą jest pełnoziarnista mąka i mus; zawiera mało tłuszczu. Choć ja uważam że jeśli jesteśmy zdrowi, tłustoczwartkowe szaleństwo nie wpłynie na stan naszego organizmu. Dziś na pewno poszukam wegańskich pączków na mieście, choć z doświadczania wiem, że nie jest łatwo załapać się na nie w tłusty czwartek mimo dużej liczby miejsc, w których są sprzedawane.

Jeśli nie macie możliwości kupienia słodkości w tłusty czwartek, albo nie dostaniecie ich, możecie poświęcić 30 minut na zrobienie tych donutów, które są:
łatwe do przygotowania
nie wymagają dużych nakładów pracy
bardzo słodkie, a wy decydujecie czym je słodzicie
lżejsze niż smażone pączki
mieszający kilka doskonałych smaków - dyni, syropu pumkin spice i czekolady
lekkie i wilgotne
zawierające więcej składników odżywczych niż tradycyjne pączki
  Szczerze mówiąc upiekliśmy też drugą formę specjalnie dla dzieci, które wolą delikatniejsze wersje deserów, z aromatem waniliowym jako jedyną przyprawą i też są pyszne ;)

A oto przepis:

 Składniki suche:

Przyprawy:
2 łyżki cynamonu
1 łyżka imbiru
1/2 łyżki kardamonu (opcjonalnie)
1/2 łyżeczki gałki muszkatołowej
1/8  łyżeczki goździków (2 zmielone goździki)
1/8  łyżeczki ziela angielskiego (2 zmielone ziarna)

Składniki mokre:
1 szklanka musu z dyni**
1 szklanka tłustego mleka kokosowego lub 1 szklanka innego mleka roślinnego + 2 łyżki oleju (może być rzepakowy lub kokosowy)
sok z 1/2 limonki
1/4 szklanki cukru trzcinowego lub ksylitolu



Polewa:
100 g gorzkiej czekolady (najlepiej o niskiej zawartści cukru)
2  łyżki płatków migdałów, tłuczonego ziarna kakaowca lub rozdrobionych prażonych orzechów ziemnych




Piekarnik nagrzewamy na 180 stopni Celsjusza.

Mieszamy wszystkie składniki suche oraz przyprawy, dodajemy składniki mokre, mieszamy.

Masę przekładamy do formy na donuty lub formujemy donuty na blaszczce wyłożonej papierem do pieczenia. Na bazie tego przepisu możemy też upiec muffiny.

Wstawiamy do nagrzanego piekarnika, pieczemy 25 minut.

Studzimy. W tym czasie przygotowujemy polewę rozpuszczając czekoladę w kąpieli wodnej i mieszając z olejem. Polewę przekładamy na donuty lub zanurzamy je w niej. Zanim zastygnie posypujemy orzechami, tłuczonym ziarnem kakaowca lub płatkami migdałów.

Smacznego :) 

 p.s. Donuty można posypać też płatkami róży:

Ten wpis to właściwie życzenia świąteczne dla Was i symboliczne pokazanie, że o Was pamiętam. Przedświąteczny czas obfitował w mniej i bardziej ważne wydarzenia w pracy i w domu, które nie pozostawiły nawet marginesu na działanie na blogu. Teraz jest już mało czasu do świąt, więc przepis będzie prosty, choć smakowity. Ci z Was, którzy obserwują profile bloga na Instagramie i Facebooku wiedzą zapewne, że udało się zorganizować w zeszłym tygodniu konkurs, w którym do wygrania był zestaw książek od Wydawnictwa Buchmann. 

Z przepisów zgłoszonych na konkurs na prawdę trudno było wybrać ten najfajniejszy, komentarze pod postami konkursowymi to prawdziwa kopalnia pomysłów. Wybrałam więc ten jeden także na drodze losowania i stworzyłam proste, choć dzięki wyjątkowemu kremowi daktylowemu wyjątkowe ciasto marchewkowe. Jest delikatnie wilgotne, choć puszyste. Samo ciasto jest korzenne, a z kawowo-orzechowym kremem na bazie daktyli doskonale zamyka się w elegancki, naturalnie słodki świąteczny wypiek. 




Jest naprawdę szybkie i proste do wykonania, składniki na nie kupimy w prawie każdym sklepie. Ja akurat użyłam czarnej marchwi, ale z pomarańczową, bardziej słodką będzie nawet smaczniejsze.

Czas nagli, pakujemy się właśnie na wyjazd, pozwólcie że zostawię Was z tym smakowitym świątecznym przepisem i życzeniami spokojnych, rodzinnych Świąt, w jakimkolwiek wymiarze je przeżywacie :)






















1/2 szklanki mąki owsianej 
1 i 1/2 szklanki mąki ryżowej












W między czasie ścieramy marchew na drobnej tarce, dodajemy pozostałe mokre składniki i miksujemy chwilę przy pomocy blendera ręcznego. 

W oddzielnej misce mieszamy składniki suche, dodajemy je do mokrych i dokładnie mieszamy.

Masę wykładamy do formy o średnicy 20 cm, dokładnie rozprowadzamy (będzie dość gęsta)

Wstawiamy do nagrzanego na 150 stopni Celsjusza piekarnika, pieczemy 30 minut, podwyższamy temperaturę do 180 stopni, pieczemy kolejne 30 minut.

Po ostudzeniu cista wykładamy na nie masę orzechowo-kawową, posypujemy orzechami.

Smacznego!