Dziś zapraszam Was na śniadanie z lasu, które jest kontynuacją przedwczorajszego wpisu. Nie ukrywam, że przepis powstał zaraz po francuskiej tarcie z kurkami i ze składników kupionych lub zabranych w trakcie tych samych wypraw do sklepu i lasu - zostały po poprzednim obiedzie i musiały być wykorzystane jak najszybciej, aby nie trafiły do śmieci. Także fasola została z poprzedniego dnia z kolacji. Chociaż akurat na działce kompostujemy produkty organiczne, to szkoda wydanych pieniędzy i czasu na kolejne zakupy. Banał powiecie, ale media trąbią po prostu na temat ilości wyrzucanego jedzenia w Polsce, więc chyba nie są to kwestie aż ta oczywiste ;) Ok, dość kazań i banałów, nie wiem jaka jest Wasza tolerancja na nie, ale są blogi i książki w lepszy sposób opisujące kwestie ograniczania śmieci i marnowania żywności. O jednej z nich napiszę więcej na blogu, a już dziś wieczorem zapraszam Was na konto Vege Kolektyw na Instagramie, będzie niespodzianka :)

Wydawałoby się, że nie wyrzucamy jedzenia kosztem kulinarnej nudy. Jednak tarta z kurkami i fasolka szparagowa z tymi też grzybami nie mają nic wspólnego z powtarzalnością. Kurki i por jako jedne z głównych składników to podstawa obu potraw, tutaj jednak pojawiają się one jako towarzysze fasolki szparagowej, będącej doskonałym źródłem białka. Teoretycznie mamy podobny zestaw przypraw, jak we wczorajszym przepisie, jednak suszone zioła, i to jeszcze rozbudowana mieszanka, to już zupełnie inne smakowe rozdanie. Jednocześnie oba kurkowe przepisy są  proste (a ten nawet banalnie) oba smakowite i nie wymagają dużo nakładu pracy.

Tak jak w tofucznicy (LINK do przepisu na tofucznicę z fety z ciecierzycy) niepowtarzalny smak zapewnia jednak przede wszystkim czarna sól, która jest nie zastąpiona w daniach odwołujących się do jajecznych pierwowzoru. Ja mam zawsze w zapasie słoiczek, który starcza mi na długo i który zabieram na wszelkie wyjazdy (razem z mąką z ciecierzycy i wędzoną papryką). W tym daniu można obyć się bez niej, ale będzie wtedy brakować jajecznego aromatu i smaku. Analogicznie do tofucznicy czy jaglanicy, tę wersję wegańskiej jajecznicy powinniśmy nazwać chyba fasolnicą?

Jeśli użyjemy wszystkich wymienionych składników, otrzymamy danie:

o delikatnym jajecznym smaku
aromacie ziół
pożywne i sycące
bardzo proste do wykonania
idealne na śniadanie lub szybki lunch



P.S. A to jedna  z kurek, których nie zjedliśmy - podziwialiśmy ją kilka dni, a potem zostawiliśmy w lesie. Nie wiedziałam jeszcze tak ogromnego pieprznika jadalnego - dla porównania na zdjęciu jest pokazana z kurką o rozmiarach standardowych :)

Geneza tego wpisu jest dość niewygodna. Okazało, się że w przepisie na wegańską fetę (LINK), wkradł się błąd - w pierwszej wersji z fermentacją podałam złe proporcje mąki i wody. Niestety nie zauważyłam tego ja, lecz jedna z miłych czytelniczek zaniepokoiła się dwukrotnie większą objętością sera niż podana w przepisie. Jest głupio, że przepuściłam błąd który mógł narazić czytelników bloga na straty czasu i produktów. Teraz są tam podane właściwe proporcje. Podejrzewam, że większość z osób robiących ten ser sięgała po prostszą wersję, a przynajmniej tylko zdjęcia tej fety pojawiały się w internecie. Mam przynajmniej taką nadzieję

Ja znów po przeczytaniu komentarza, wsypałam 1,5 szklanki mąki do wielkiej miski i  wlałam tak dużo wody ja w nie poprawionym przepisie (15 szklanek !), czyli tyle ile powinno się wykorzystać do produkcji sera z 3 szklanek mąki. Zajrzałam do notatek i okazało się, że przepisałam przepis właśnie na 3 szklanki mąki. W przepisie po nocnej fermentacji należy odlać cześć wody, a że zabrakło mi cierpliwości odlałam "tylko" 11,5 i postanowiłam dodać agar, aby przygotować jednak kolejną wersję sera, która od jakiegoś czasu chodziła mi po głowie. Ale spokojnie, nie musicie zalewać mąki tak ogromną ilością wody, możecie użyć proporcji podanych w tym wpisie - sprawdziłam dzisiejszy przepis po raz drugi i mam już sześc krążków sera, tzn. dwóch już nie ma, a trzeci jest w trakcie zjadania ;)

Możecie też od razu wsypać mąkę do garnka, dodać 4,5 szklani wody, przyprawy i wszystko dokładnie wymieszać, następnie od razu podgrzać, bez całonocnego moczenia i odlewania części wody. Dlaczego warto jednak pozostawić fetę na noc? Ponieważ zajdzie fermentacja, a w raz z nią ulegną chociaż częściowemu rozkładowi związki antyżywieniowe, powodujące na przykład wzdęcia czy hamujące wchłanianie wapnia i magnezu. Nic nie kosztuje nas zostawienie miski w ciepłym miejscu, a dobre bakterie wykonają już za nas całą pracę.


Ale wróćmy do przepisu. Chciałam przygotować ser przede wszystkim pyszny - mamy więc w przepisie płatki drożdżowe, przecier pomidorowy, granulowany czosnek i cebulę oraz paprykę. Oprócz mocnego ładunku smaku umami i intensywnych przypraw miał się dobrze kroić. Tutaj niezbędny był agar, dzięki któremu ser jest bardziej zbity niż ten ze "starego" przepisu na wegańską fetę. Nie jest to twardość sera żółtego, ale też nie rozpada się jak sery "skrobiowe", otrzymywane przez gotowania i schładzanie roztworów wysokoskrobiowych mąk.

Ser jest pyszny, choć oprócz tego że zaspokaja naszą potrzebę smaku umami (podwójna siła płatków drożdżowych i przecieru pomidorowego) niewiele ma wspólnego z serem żółtym. Kroi się w plastry, jednak nie są to plastry tak twarde jak żółtego sera - idealny efekt mogą osiągnąć jedynie producenci wegańskiej żywności używając utwardzanych tłuszczy. Jednak jedzenie tłuszczu na kanapkach codziennie nie jest najlepszym rozwiązaniem dietetycznym, choć smak obiecuje nam produkt równoważny pod względem zawartości białka. Komercyjnie dostępne, twarde i zwarte "sery żółte" są pyszne i sama kupuję je od czasu do czasu.

Ten serek przygotowany z mąki z ciecierzycy wygrywa jednak jeśli chodzi o wartości odżywcze zawiera 10 g (10% średniego dziennego zalecanego spożycia) białka dostarczającego nam komplet aminokwasów (według CRON-O-Meter). Wartość kaloryczna jednego sera to około 170 kalorii, czyli znacznie mniej niż prawdziwego, krowiego sera.

Z tego przepisu powstały 3 sery o średnicy i wysokości. Dość dużo, ale spróbuję je zamrozić i użyć choćby to zrobienia wegańskiej jajecznicy czyli tofucznicy, która także pojawiła się już na blogu (LINK do przepisu) Jeśli nie chcecie tak dużej porcji sera, przygotujcie go z połowy podanych składników (znów robi się groźnie i zwiększa się ryzyko błędu ;), choć zapewniam Was, że pierwszy bloczek zniknie w bardzo krótkim czasie.

Jeśli jeszcze ufacie przepisom na blogu, to zapraszam na ser:

smakowity
pełen smaku umami
pożywny
zwarty
łatwo krojący się w plastry
łatwy do przechowywania






Kroimy zimny, od razy po wyjęciu z lodówki - wtedy jest najtwardszy.


Zamiast trzech okrągłych foremek można użyć np. foremki na keks czy innej podłużnej formy.

Aby ser był jeszcze bardziej zwarty, tak jak w przepisie na wegańską fetę można wyłożyć foremkę płótnem lub ścierką, które pochłoną nadmiar wody.

Agar jest dość drogi w sklepach ze zdrową żywnością - ja zwykle zmawiam dużą dość paczuszkę ze sklepu agnex.pl. Zamawiam tam także orzechy w ilościach hurtowych raz na jakiś czas, tak aby nie płacić za przesyłkę. Opłaca się, choć nie zawsze orzechy są super jakości.